Wednesday, 20 de August do 2008

E pur si chove.

Mirando pra onte ao solpor

Estou nun deses momentos da vida de calquera ser con memoria onde as cousas parecen lembrar o pasado supostamente superado case a cotío. Xente que parecía ter tragado a terra aparece de súpeto na situación máis insospeitada, contas correntes que pensabas canceladas había anos que reclaman as súas comisións de mantemento, vellas mini-doenzas que agroman con forza no inicio do outono, afectos sepultados baixo unha grosa capa de esquecemento da que descubres que podía ser grosa mais non impermeable…

O pasado volta tamén nun tema recurrente nesta folla parroquial, as miserias e mesquiñanzas do camiño de ferro na Galiza, por abondar no tema, un reporteiro do xornal fixo os traxectos a Madrid e Barcelona en tren e foi quen de comprobar que un viaxe de 25 anos atrás no tempo é posible nestas máquinas de Renfe, sufrindo, iso si.

Nestes momentos é cando a miña nai aproveitaría para dicir: “Espabila home, levas vintecinco anos mirando pra onte.” A min.
E ao camiño de ferro, tamén.

Novembro 5, 2007 | Clasificado en Intro Versións, Porno N'Contrariar | 2 Comentarios