Saturday, 05 de July do 2008

E pur si chove.

Oda a unha urna galega

Se Anxo Quintana me apertase contra o seu corazón, suprimiríame a sua existencia mais forte? Disque todo Anxo é terríbel, pero non sei se neste caso será para tanto.

E non é que admiremos á carracha, por muito que serenamente desdeñe gobernarnos. Nen ao Papa Clemente, que ardorosamente desexa facelo, afogándonos en bicos e apertas.

Mentres os políticos non se poñen de acordo, a miña querida patria non ten goberno. E eu sen ler aínda o Plan Xeral de Oblómovka… e sen escribir a carta ao administrador da miña aldea… Mañá, mañá, cando atope un anaquiño de tempo e de papel.

A media verdade é beleza enteira ás veces; non precisas saber mais.

Pero que sopor se apodera de min. Diría que xa estou durmindo, soñando, viaxando cara a Oblómovka da miña infancia. Estarán as suas rúas por sempre en silencio? A miña alma quere ir para alá; poderá volver para dicir, polo menos, por que está desolada? E alá, na Oblómovka onírica, haberá urnas? Terán xa alcalde? Respeitarase a lista mais votada? (Mmm… e o que é mais importante: terán os mujiks dereito ao voto???)

8 Xuño 2007 | Clasificado como Aínda non sei 

comentarios

Deixa un comentario




*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture.
Anti-Spam Image