Saturday, 05 de July do 2008

E pur si chove.

GSM must die

A última raiola de sol coábase polo medio das contras, de madeira envellecida artificialmente, entreabertas. Eu, espido na cama, só, enchoupado en suor, escoitaba o constante berro das ocas ao lonxe. Unha chamada de móbil dábame tregua e oportunidade de quedar a soas coa raiola, o silenzo de oca doente e unha noitiña de turismo rural.
Aire puro, silenzo, rebumbio mol do campo e sexo sen culpa. Naquel momento de suspensión da existencia, ou alomenos de soidade consciente, atacaron, sen agardar ó amencer, as preguntas estricnínicas de sempre, “¿Que fago eu aquí?”, “¿É isto o que quero?”, “¿E con quen quero?”, “¿Por que non armarán máis batifoula esas ocas?”, “¿Debería de me sentir mal?”

As ocas acababan de pór un ovo e tentaban escorrentar ás pitas que se achegaban a el; a terceira pregunta respóstase cunha negación, é todo o que sei e fun quen de arranxar dentro da miña cachola antes de notar unha presión morna e de tacto lene que me levou a tontería de vez co primeiro aloumiño.

Maldita cobertura GSM!!!!

comentarios

Deixa un comentario




*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture.
Anti-Spam Image