A delgada capa de xeo
Teño un amigo economista que predixo que o capitalismo colapsaría en 1999 e que o mundo acabaría tal e como o coñecemos. Pode parecer exótico, pero eran outros tempos. De feito, en Decembro daquel mesmo ano, un amigo informático augurou inmensas catástrofes por causa do efeito 2000. Ambos son persoas sensatas e intelixentes, cuxo criterio respeito, pero parece que, no terreo catastrofista, erraron.
O temor a un cataclismo que nos varra da Terra acompaña o noso imaxinario desde antergo. Supoño que aos europeus descendentes dos superviventes da Peste Negra nos quedou o medo no corpo.
Pero, mentres diriximos a nosa paranoia cara obxectivos equivocados, como un meteorito que extinga a especie ou unha gripe asiática que comece por exterminar a Coren para despois aniquilar a humanidade, o verdadeiro perigo asexa.
Deixade de escrutar o ceu ou o xornal buscando sinais dunha próxima catástrofe. O mundo, de certo, está para acabar e o desenlace non vai ser mui grato. Pero non será súpeto e fulminante, pois os xinetes da apocalipse han vir a trote. E é que o final que se aveciña, amigos, chegará a modo. Na realidade, xá está aqui. Examinemos un par de exemplos:
Ler máis
Be caldo my friend
Aínda lembro cando tiña doce anos e lacazaneaba polos corredores da librería do Corte Inglés da Coruña mentres os meus tíos mercaban nas prantas superiores. O andar que máis me fascinaba era o adicado a deportes, máis concretamente no lateral adicado ás artes marciais, o cal estaba razoablemente poboado para estar falando do ano 89. Había libros con títulos imposibles de ler e que falaban de artes descoñecidas ata polos iniciados no pequeno mundo das artes marciais. Títulos tan suxerentes como “Tai Ji, El fundamento Supremo“, “Las ocho piezas del brocado“, “El Tao del JeetKuneDo” desafiaban á miña capacidade de concentración nun só exemplar. Ler máis
Nin ti es Yip Man nin eu son Lee
Iso ben mo podía dicir a miña profesora de baile esta semana. Co gallo de variar un pouco bailamos Cha-cha-cha na clase, no canto do que adoitamos facer sempre, salsa, merengue e bachata.
A verdade é que me resultou máis doado Ler máis
Mes de Santos
Xa sei que alguén tentará etiquetarme como “geek” ó ler este post, pero iso tenme sen coidado.
Hoxe é Día de Tódolos Santos, unha celebración, como moitas outras ó longo do ano, asimiladas e retocadas pola cristiandade ante a incapacidade para suprimila nos primeiros séculos de monopolio relixioso.

