-
señora Cal
A única maneira de facer fronte a un problema realmente grave é tentar tratalo con certa lixeireza.
-
Escritos hai pouco
-
-
Categorías
-
Arquivos
Bición (II): O caso Lugo
Para falar de algo que me atinxe como chairego e como asinador de plans e planos, no PXOM de Lugo hai alomenos dous casos significativos:
- O das costas do parque Rosalía de Castro.
- O do barrio de Albeiros.
Non Battiato, non
Ti queres verme “danzare come le zingare del deserto” pero eu…
Eu…
Que trompetas!,
Admirabel coreografía.
Para os sentidos unha regalía,
cacho tetas!
Veña Aute, chulito, mellórao se podes! 
Agora que se “vai a calor”, arrinco esta lembranza, directamente extraída da discoteca: “Cancións da miña vida”, polo S de Sonia e de Selena. AAAAi, as cancións do verán na era Pre-Reguetón… Aqueles marabillosos anos.
Gardo sen gardar en min
Hai uns días merquei nunha grande área comercial un disco duro externo (*), por dúas razóns: porque pensei que me resultaría moi útil e polo seu prezo (250 Gb a 99 euros), pero tamen con dúbidas, en canto ó seu peso, o ruido emitido, a calor disipada, a súa velocidade de transferencia, etc.
Despois de estas case 2 semanas só podo dicir que …
O camiño enferruxado
A nova de hoxe que nos fala da morte do rapaz ourensán ferido de gravidade no accidente ferroviario de Villada faime pensar de novo en que a antigüidade e cochambre que exhiben a maioría dos convois que circulan polas vías galegas non provoca só retrasos, incomodidades, falta de hixiene e precariedade no transporte. Ten consecuencias moito máis graves.
I am Bición
Dicía un sesudo, combativo e nada comercial grupo mexicano (o nome do cal non lembro…): “¡Cómo quisiera poder vivir sin aire!”
Tamén dicía unhas cantas memeces na mesma peza musical, pero iso é outra historia e deberá ser comentada noutro momento.
O matiz importante da frase é o verbo poder, máis que nada porque eliminando ese verbo a frase sería un paradoxo suicida.
Agora ben, parece que a unha grande parte da sociedade actual dos paises do denominado primeiro mundo e sinaladamente a quen ten capacidade de decidir todo tipo de medidas colectivas e globais, non lles importa usar ese modelo paradoxal e sustituir aire por auga, praias, bosques, ecosistemas vivos, dignidade, etc.
As Grandes Series
Nunca fun seguidor do beisbol, de feito aínda non teño moi claro como se xoga, parece divertido. O que hai que recoñecerlle ós promotores dese deporte sobre todo nos EE.UU. de América do Norte é unha vista moi boa para o márketing. Dese bo tino saen os nomes das distintas competicións e mesmo os nomes de equipos, de camiño entre o ridículo e o zoolóxico, que son os que máis capacidade teñen de reunir abondosos seguidores.
Como non tiña moita gana de pensar nome para unha categoría este pareceume axeitado para agrupar un número de artigos sen dúbida relacionados pero non ordeados, coa característica común de que sei con cal vou a comenzar pero non sei cal será o derradeiro, se tan sequera haberá un derradeiro ou se ha converter nunha serie infinita. En canto a estas entradas teño unha esperanza (que para corresponder á magnitude declarada das series, lle asignaremos o tratamento de “Grande de Oblomovka”) i esta é que sexan máis reflexionadas e un pouco máis longas que as entradas habituais de patalexo, euforia, lacazanería, etc.
Ler máis
-
Ligazóns
- A casiña - Medrando e medrando
- A empanada galega - Vida e milagros da empanada
- Por unha manchea de copecs
- Cañita Brava unplugged
- Cocinalia - Blogue sobre bo xantar en español
- Colineta - Gastronomía
- Como ser un sinvergüenza con las señoras - “Como ser un sinvergüenza con las señoras” por Arturo Robsy
- Cuervolandia - Prepare as suas cuervofichas
- O Varal (LNB) - A Liga Nacional de Billarda na Mariña
- Oblomov, o libro (inglés) - Libro
- Ola, Peter, como vai todo?- Os cimos - Os cimos e as nabizas
- Salvemos o Parque de Rosalía - Salvemos ó Parque de Lugo
- Video de Tojeiro
-
Admin